Tirsdag kom og me kunne ikkje kvila på laurbera - itte Jarand sin fyrste lur køyrde me te Tokagjelet, rasa opp lia i vogn, med beremeis på ryggen te Byrkjesete, der me sette frå oss vogna i ei grøft. Fortsette opp stien mot Myklavatn, men itte Dusgjel tok me av mot Solhellanuten. Jarand hadde tydlegvis ikkje sove godt nok, så han sovna i beremeisen...og vakna av eit plutseleg vindkast i det me kom øve ein kant. Gretten va han og. Heldigvis e da ikkje so vanskeleg å få han i humør att.... Turen stoppa iallefall der knappe hundre høgdemeter under toppen, og Jarand storkosa seg blandt blåbærlyng og sauebæsj.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar