Solhellanuten

Nydeleg haustver på tirsdag gjorde at me måtte ut på tur. Solhellanuten har vorte prøvd før utan hell, men me gjer ikkje opp. Jarand vakna seint nok so valeg, og Jan Tore skulle komma på besøk seinar, so me laut gå fort. Jarand var i perlehumør heile vegen opp og på ein vindstille topp kosa han seg i sola med å klatra i toppvarden. Nedatt sov han. Omlag ein og ein halv time kvar veg med pausar. Nesten 8km tilsaman.

Jarand kosar seg på toppen av Solhellanuten.

Å klatra i varden var jækla morro

Norheimsund og Øystese frå Solhellanuten.


Vesoldo te venstre, Varaldsøy i da fjerna.